Bułka tarta. Jeden z najważniejszych składników. Przyciąga wszystkie ryby. Po zwilżeniu znacznie zwiększa objętość. Nie mąci wody i nie klei się. Powinna być bardzo drobna. Sprzedawana w sklepach jest zbyt gruba. Trzeba ją zemleć ponownie i odsiać, aby uzyskać coś w rodzaju mączki. Jedynie w zanętach karpiowych i leszczowych może być grubsza. Ważne też, żeby była świeża, a nade wszystko - z dobrego surowca: nie podpleśniałego, nie przypalonego, bez domieszki chleba. Kto chce więc mieć całkowitą pewność, że używa produktu właściwej jakości, powinien sam wysuszyć bułki możliwie świeże, nie zapleśniałe i nie przypalone, po czym przetrzeć je lub zemleć. Chleb tarty. Zastępuje lub uzupełnia bułkę w zanętach leszczowych. Nie wymaga dodatkowego mielenia, bo leszcze akurat lubią nieco większe drobiny. Jeśli ma go być w zanęcie dużo, to trzeba ją zwilżyć z wyprzedzeniem - kilka godzin, a nawet cały dzień przed łowieniem. Chodzi o to, by woda dobrze wsiąkała i chleb napęczniał. W przeciwnym razie unosi zanętę- zdarza się, że całe kule wypływają. Długotrwałe moczenie znosi bez pogorszenia wartości tylko chleb niekwaśny. Zwykły kupowany u nas tego warunku na ogół nie spełnia; wystarczy go namoczyć wieczorem, by rano móc już popijać kwas chlebowy. Suchary mielone. Stosowane raczej jako domieszka do bułki lub chleba. Cenione przez większość ryb.