Parametry szpuli mają kluczowy wpływ na właściwości rzutowe multiplikatorów. Dlatego też wiele firm zajmujących się produkcją tego rodzaju kołowrotków wprowadza coraz nowsze rozwiązania, nierzadko wspierając się wiedzą z zakresu nowoczesnych technologii.
Szpula to oprócz hamulca rzutowego najczęściej i najchętniej modyfikowany element multiplikatorów. Producenci bezustannie wprowadzają ulepszone wersje po to, by kołowrotkiem łatwiej i precyzyjniej się zarzucało. Dlatego w katalogach oprócz podstawowych parametrów technicznych multiplikatorów (takich jak przełożenie lub ciężar) pojawiają się inne dane szczegółowo opisujące szpule. Na podstawie tych informacji można dobrać ciężar przynęt do modelu multiplikatora.
Projektanci kołowrotków o ruchomej szpuli nie mają łatwego zadania. Z jednej strony powinni zaspokoić wymagania klientów, a z drugiej muszą zmagać się z pewnymi ograniczeniami technicznymi. Bowiem na szpulkę multiplikatora bezustannie działają bardzo duże siły ściskające oraz zginające. Siły te mogą powstawać np. na skutek zmian średnicy linki (pod wpływem czynników zewnętrznych - wilgoci i temperatury). Ponadto szpula przenosi obciążenia powstające podczas rzutu, prowadzenia przynęty i holu ryby. Dlatego też powinna być odporna na działanie wszelkich sił zewnętrznych. A to wiąże się z pewnymi ograniczeniami dotyczącymi rozmiarów szpuli oraz materiałów, z których może być wykonana.
Rozmiary
Bezsprzecznie największy wpływ na długość rzutów ma średnica zewnętrzna szpulki. Aby szpula zaczęła się obracać, muszą zadziałać na nią odpowiednie siły. Zależą one od ciężaru przynęty. Siły te muszą być na tyle duże, by pokonać opory związane z bezwładnością szpuli. Moment bezwładności zależy od średnicy zewnętrznej. Im jest ona większa, tym siła niezbędna do poruszenia szpulki musi być większa. Dlatego w nowych multiplikatorach do lekkiego łowienia średnica zewnętrzna jest niewielka, rzędu 31 mm. Nadają się one do mniejszych przynęt, ale nie można nimi daleko zarzucać. Dlatego też w modelach do łowienia na dużych odległościach stosuje się szpule o zdecydowanie większej średnicy (nawet 37 mm). W tym wypadku przy tej samej prędkości obrotowej szpulki, podczas jednego obrotu wysnuwa się z multiplikatora więcej linki. Niestety, konstrukcje ze szpulą o większej średnicy nadają się do cięższych przynęt.
Ciężar szpulki
Drugim bardzo ważnym parametrem wpływającym na odległość rzutów multiplikatorem jest ciężar szpulki (wraz z linką). Im szpulka jest cięższa, tym większej siły potrzeba, aby wprawić ja w ruch (a więc i większych przynęt). Ponadto przy dużej masie szpuli jej precyzyjna kontrola za pomocą hamulca rzutowego będzie trudniejsza. W tym wypadku siła wyhamowania szpuli musi być odpowiednio duża. Ciężar samej szpuli w większości multiplikatorów castingowych wynosi od 10 do 25 g. Zależy on od materiału, z którego szpula została wykonana, technologii produkcji oraz typu hamulca rzutowego. By zmniejszyć ciężar szpuli, często stosuje się stopy metali lekkich, np. magnezowe. Ponadto szpulki poddaje się procesowi ażurowania, polegającemu na wykonaniu otworów w korpusie.
Do masy szpulki dochodzi jeszcze ciężar linki. Dlatego producenci umieszczają w danych katalogowych informacje o pojemności szpuli. Im jest ona pojemniejsza, tym więcej linki można na nią nawinąć. Ale zwiększy się przy tym ciężar szpuli i mogą pojawić się problemy z zarzucaniem lżejszych przynęt. Dlatego multiplikatory do lekkiego łowienia mają bardzo płytkie szpule. Często można na nie nawinąć jedynie kilkadziesiąt metrów cienkiej linki.
Jednak pojemność szpuli to nie wszystko. Należy zwrócić uwagę na rodzaj linki. Zdecydowanie najlżejsza jest plecionka. Żyłka jest nieco cięższa. Za to fluorocarbon waży najwięcej. W wypadku tego materiału zalecane jest stosowanie podkładów z plecionki lub korkowego pierścienia zakładanego na szpulę w celu zmniejszenia jej pojemności i tym samym ciężaru linki.
Ostatnim elementem, który może wpływać na odległość rzutów multiplikatorem, jest hamulec rzutowy. Jego elementy są często częściami szpuli. Niektórzy producenci „odchudzają" hamulce, wprowadzając wersje o mniejszej liczbie nastaw, ale lżejsze.
Kształt
Zwykle szpula multiplikatora ma kształt walca. Jednak niektórzy producenci wprowadzają na rynek inne konstrukcje. Wszystko po to, by zmniejszyć kąt, pod jakim linka wchodzi do oczka wodzika. Im ten kąt jest ostrzejszy, tym tarcie pomiędzy linką a wodzikiem jest mniejsze. Dzięki temu podczas rzutu linka jest słabiej hamowana.
Można zaryzykować twierdzenie, że szpulka jest sercem multiplikatora. To od niej w dużej mierze zależą właściwości rzutowe kołowrotka. Dlatego przy wyborze multiplikatora należy zwrócić uwagę na podstawowe parametry szpuli. W większości przypadków pomogą ona zrozumieć, do jakich wabików dany model jest przeznaczony.
