W zasadzie każdą rybę można zwabić w łowisko dowolną zanętą. Ale nie powinno się z tego wyciągać zbyt daleko idących wniosków. Przypadkowe złowienie ryby, która ?nie pasuje" do zanęty, nie oznacza nic poza tym, że wyjątek potwierdza regułę.

Zarówno jeden, jak i drugi model spławika odległościowego stosuje się w innych warunkach. Waggler z cienką anteną, jak każdy spławik tak zakończony, jest bardzo czuły i dobrze pokazuje nawet najdelikatniejsze brania. Ale nadaje się do łowienia na nieduże przynęty (które nie zatopią anteny) i z niewielkim przegruntowaniem. Jest idealny do łowienia płoci, nawet w warunkach słabego żerowania. Ale takim spławikiem nie da się łowić z dużym przegruntowaniem, gdyż waggler tonie pod naporem wody na żyłkę.

Łowienie długą wędką z zestawem skróconym ma wiele zalet (precyzja, skuteczność), ale ma też wady (mniejsza wygoda łowienia). Długie ramię dźwigni, którą jest wędzisko, wymusza stosowanie specjalnych, bardziej stabilnych podpórek. Bo przecież trudno sobie wyobrazić łowienie bez odkładania tyczki, choćby na czas nęcenia. Samo siedzisko nie jest aż tak istotne. Chociaż z pewnością wygodniej się łowi, gdy siedzi się na dużym, stabilnym koszu. Zastosowanie kosza wędkarskiego z podestem, czyli tak zwanego kombajnu, jest rozwiązaniem idealnym.

Dla spławikowców okres późnej jesieni nie jest łatwy. Ryby są ospałe, słabo żerują i trudniej je znaleźć. Nie zważając na przeciwności pod koniec października wybrałem się na ryby na Wisłę z moim synem Ernestem i Robertem Płowcem. Łowienie w rzekach jesienią jest szczególnie trudne. Podstawowym warunkiem udanej wyprawy jest znalezienie miejsca, w którym ryby się grupują. Celem naszej wyprawy była Wista w Nowej Hucie. Woda jest tam trochę cieplejsza w porównaniu do innych odcinków Królowej Rzek dlatego, ryby chętnie tam przebywają.

Co wziąć do ręki
Dopływamy do łowiska - łagodny spad garbu wrzynającego się w jezioro lub górka o łagodnych spadach. Szczyt garbu porośnięty zielskiem sięgającym do połowy wody znajduje się na głębokości 2 metrów, a rośliny kończą

Guma jest dobra na wszystko, a zwtaszcza na szczupaki. Pod pojęciem gumy mieszczą się przynęty o długości od 1 do 30 cm, które mogą pracować z obciążeniami od ułamka grama do kilkuset gramów. W połowie szczupaków na spinning wartości skrajne można odrzucić, ale mimo wszystko pozostają przynęty, którymi trudno operować jednym zestawem, gdyż guma z główką może ważyć zarówno kilka, jak i 100 gramów.

Styczeń to początek sezonu na trocie i łososie. W tym okresie nie mam problemów z doborem przynęt. Później bywa różnie...
Najpierw obławiam miejscówki karlinkami. Następnie zakładam woblery, przede wszystkim tonące (Jasia Mejera, Leszka Dylewskiego, Sieki Marka Wieczorka). Na koniec wyciągam błystki. Łowię przede wszystkim na własnoręcznie wykonane wahadłówki i obrotówki. Ale cenię też przynęty kolegów. Od lat z powodzeniem stosuję 18-gramowe wahadło K-3 (miedziano-srebrne) Stefana Przychoćki z Kołobrzegu, oraz ciężkie garbatki Mirka Hajduka z Białogardu.